تانن
اصطلاح تانن براي اولين بار در سال 1796 توسط سيگوين در تشريح مواد استخراج شده از بعضي از گياهان كه مي توانستند در روند تبديل پوست حيوانات به چرم نقش بسز ايي داشته باشند به كار گرفته شد.
تانن ها (فلاوانولها) كه به اسم هاي ديگري چون اسيد تانيك، گالوتانن و اسيد گالوتانيك نيز شناخته شده اند، تركيبات پيچيده طبيعي هستند كه از مواد شيميايي پلي فنلي تشكيل شده اند و در پوست، برگ و ريشة اكثر گياهان از جمله چاي، سیب، هلو، غلات و خصوصاً سورگوم به وفور يافت  مي شود . اين مواد با وزن مولكولي بالا( 500 تا 3000 دالتون) و داراي تعداد قابل ملاحظه اي گروه هيدروكسيل فنليك (1 تا 2 درصد وزن مولكولي ) هستند كه امكان تشكيل ارتباطات تقاطعي بين پروتئين و ساير ماكرومولكولها را ميسر مي سازد. اين مواد همچنين شامل گروهي از فنل هاي غير پروتئيني سمي هستند كه گاهي خاصيت قابض بودن دارند . همچنين تانن ها مواد پلي فنوليك با وزن مولكولي بالايي بوده كه مسئول رنگ پوسته بذور و در بعضي از لگوم ها مي باشند.
علت تغيير رنگ برگ درختان در پاييز نيز ناشي از وجود تانن هاست. تانن ها باز دارنده فعاليت برخي آنزيم ها بخصوص تريپسين و آميلاز بوده كه نتيجاً قابليت هضم غذا را كاهش مي دهند.